วัส ติงสมิตร ตั้งคำถามแนวทางคุม 35 กมธ. ของโสภณ อาจล้ำเส้นอำนาจรัฐธรรมนูญ

นายวัส ติงสมิตร ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกาและปัจจุบันทำงานเป็นนักวิชาการอิสระ ได้เขียนข้อความลงเฟซบุ๊กเพจ "วัส ติงสมิตร กฎหมายและบ้านเมือง" ตั้งข้อสังเกตต่อแนวปฏิบัติของคณะกรรมาธิการ (กมธ.) สามัญทั้ง 35 คณะ ที่นายโสภณ ซารัมย์ ประธานสภาผู้แทนราษฎร ให้ความเห็นชอบไว้ โดยรายงานข่าวระบุว่ามีการเผยแพร่เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2569 และจุดประเด็นถกเถียงทางกฎหมายมหาชนขึ้นอีกครั้ง ตามรายงานของไทยโพสต์และสยามรัฐ

สาระของแนวปฏิบัติที่ถูกวิจารณ์ประกอบด้วยการจัดลำดับเรื่องเข้าสู่ระเบียบวาระ การขอให้บุคคลมาให้ถ้อยคำซึ่งกำหนดให้ต้องมีมติของที่ประชุมรับรองก่อน รวมถึงวิธีจัดการเมื่อภารกิจของ กมธ. ตั้งแต่สองชุดขึ้นไปทับซ้อนกัน ทั้งนี้ ก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2569 มีการหารือกันระหว่างประธานสภาฯ กับบรรดาประธาน กมธ. สามัญ

ในมุมของนายวัสนั้น มาตรา 129 วรรคสองแห่งรัฐธรรมนูญให้อำนาจประธานสภาฯ ในการกำกับให้ กมธ. ที่เกี่ยวข้องทำงานร่วมกันได้ และการวางแนวทางเพื่อไม่ให้ทำงานซ้ำกันก็มีเหตุผลรองรับ แต่ตัวบทมุ่งหมายให้ กมธ. เป็นผู้ร่วมกันดำเนินการ มิได้เปิดช่องให้ประธานสภาฯ เข้าไปบริหารจัดการภายในหรือวินิจฉัยแทน กมธ. ในทุกกรณี ตามรายงานของโพสต์ทูเดย์

สำหรับการบรรจุวาระ นายวัสเห็นว่าประธาน กมธ. ไม่สมควรพลิกมติของที่ประชุม แต่หากกำหนดว่าทุกเรื่องต้องได้รับความเห็นชอบจากที่ประชุมก่อน ก็เท่ากับเพิ่มขั้นตอน ซึ่งต้องตรวจสอบว่าข้อบังคับการประชุมได้ให้อำนาจประธาน กมธ. ในการบรรจุวาระไว้หรือไม่ และเงื่อนไขใหม่นั้นมีกฎหมายรองรับหรือเปล่า

นายวัสยังเน้นว่าต้องแยกให้ชัดระหว่าง "การเชิญ" ที่เป็นการขอความร่วมมือโดยสมัครใจ กับ "การเรียก" ที่อาศัยอำนาจตามรัฐธรรมนูญและพระราชบัญญัติอำนาจเรียกของคณะกรรมาธิการของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา พ.ศ. 2568 โดยอำนาจเรียกเป็นของ กมธ. ในฐานะองค์คณะ การบังคับให้การเชิญทุกกรณีต้องผ่านมติโดยไม่ดูวัตถุประสงค์อาจทำให้การทำงานถูกจำกัดเกินความจำเป็น

ข้อสังเกตเหล่านี้ทำให้เกิดคำถามว่าการจัดระเบียบครั้งนี้จะช่วยสร้างเอกภาพในการตรวจสอบ หรือกลับลดทอนอำนาจตรวจสอบของฝ่ายนิติบัญญัติ ซึ่งคงต้องรอฟังคำชี้แจงจากประธานสภาผู้แทนราษฎรต่อไป