วัส ติงสมิตร วิเคราะห์คำวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ คดีฟ้อง กกต. ปมเลือก ส.ว. หวั่นช่องทางฟ้องทุจริตถูกจำกัด

นายวัส ติงสมิตร นักวิชาการอิสระและอดีตผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกา เผยแพร่บทวิเคราะห์ผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัวเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2569 โดยพิจารณาคำวินิจฉัยของประธานศาลอุทธรณ์ เลขที่ วท.27/2569 ซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2569 และวินิจฉัยว่าคดีที่พลเมืองยื่นฟ้องนายแสวง บุญมี เลขาธิการ กกต. พร้อมกรรมการ กกต. รวม 8 คน ในประเด็นการเลือก ส.ว. อยู่ในเขตอำนาจของศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ

สำนวนคดีนี้อยู่ที่ศาลจังหวัดนนทบุรี หมายเลขดำ อ 1018/2569 และหมายเลขแดง อ 444/2569 โดยนายพงศกรณ์ ตั้งกิตติ์ตระกูล อดีตผู้สมัคร ส.ว. และ ส.ว. สำรอง เป็นโจทก์ ยื่นฟ้องนายแสวงในฐานะจำเลยที่ 1 และกรรมการ กกต. อีก 7 คน รวมจำเลยทั้งสิ้น 8 คน

ตามรายงานของไทยโพสต์ นายวัสระบุว่าโจทก์เป็นพลเมืองและผู้สมัครรับเลือกเป็น ส.ว. ซึ่งกล่าวหาว่าจำเลยมีส่วนเกี่ยวข้องกับการได้มาซึ่ง ส.ว. และชี้ว่าคำวินิจฉัยในคดีลักษณะใกล้เคียงกันมีแนวตีความแตกต่างกันถึง 3 ฉบับ

เขาระบุว่าคำวินิจฉัยล่าสุดเปิดทางให้พลเมืองหรือผู้เสียหายยื่นฟ้อง กกต. ได้โดยตรง แต่หากช่องทางนี้ถูกปิดลง อาจเกิดภาวะที่เขาเรียกว่า "สิทธิล่องหน" พร้อมเรียกร้องให้สร้างบรรทัดฐานทางกฎหมายให้ชัดเจน

ในข้อความตอนหนึ่ง นายวัสตั้งคำถามว่าสิทธิในการฟ้องคดีทุจริตกำลังถูกท้าทายด้วย "ช่องทางพิเศษ" หรือไม่ ท่ามกลางบริบทที่กระบวนการได้มาซึ่งอำนาจรัฐและการตรวจสอบความโปร่งใสเป็นเรื่องสำคัญ

ทั้งนี้ การยื่นฟ้องเป็นเพียงข้อกล่าวหาของโจทก์ ยังไม่ถือว่าจำเลยกระทำความผิด และคดียังต้องผ่านการพิจารณาของศาลต่อไป